Η αντιπολίτευση άρχισε να μιλάει για ένα «έκτρωμα» που έχει γίνει ο «παράδεισος των καρχαριών του πλούτου» και για το «παλάτι που έχτισε ο Καραμανλής με το αίμα του λαού». Και φτάνουμε στο 1967, την μαύρη περίοδο της χούντας.
| Χρονιά | Σημαντικό Γεγονός | Επένδυση (€) | Αποτέλεσμα / Αντίκτυπο |
|---|---|---|---|
| 2010 | Άνοιγμα του Καζίνο Μον Παρνες | 120 εκατ. | Δημιουργία 500 θέσεων εργασίας |
| 2015 | Προσθήκη VIP Σαλονιών | 25 εκατ. | Αύξηση κερδών κατά 40% |
| 2020 | Ανακαίνιση & Τεχνολογική Αναβάθμιση | 50 εκατ. | Εγκατάσταση 200+ νέων slot machines |
| 2024 | Επέκταση με νέο ξενοδοχειακό πύργο | 80 εκατ. | Προσθήκη 150 δωματίων & νέου spa |
Πεδίον δόξης λαμπρό για τους συνταγματάρχες των τόσων σκανδάλων που ρήμαξαν την οικονομία.
| Ζώνη/Χώρος | Χωρητικότητα (Άτομα) | Ωράριο Καθημερινά | Ωράριο Σαβ/Κυρ |
|---|---|---|---|
| Κύρια Αίθουσα Τυχερών Παιχνιδιών | 800 | 12:00 - 04:00 | 12:00 - 06:00 |
| VIP Σαλόνια | 150 | 18:00 - 04:00 | 18:00 - 06:00 |
| Αίθουσα Πόκερ | 120 | 16:00 - 04:00 | 14:00 - 06:00 |
| Χώρος Slots & Ηλεκτρονικών | 300 | 10:00 - 04:00 | 10:00 - 06:00 |
Ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΕΟΤ, Μιχάλης Μπαλόπουλος (που έμεινε στην ιστορία για το τεράστιο σκάνδαλο με τα κρέατα της Αργεντινής) σκέφτηκε την μετατροπή του ξενοδοχείου σε καζίνο, ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια που δόθηκε χωρίς αποτελέσματα η διεύθυνση του, στον Απόστολο Δοξιάδης της «Μεγάλης Βρετανίας».
Από το 2003 το καζίνο της Πάρνηθας περιήλθε στην αμερικάνικη εταιρία Hyatt Regency. Το 2021 η μετοχική σύνθεση της εταιρίας που διαχειρίζεται το καζίνο μεταβλήθηκε και πλέον το καζίνο ανήκει κατά 49% στο δημόσιο και κατά 51% σε ξένη εταιρία. Μιλουτίνοφ: «Ένα στέμμα για τον Πειραιά μου και για τον Ολυμπιακό που ποτέ δεν τα παρατάει» (pics) Τραγωδία στην Πάτρα – Πώς συνέβη το τροχαίο δυστύχημα με νεκρούς πατέρα και γιο Παλαιστίνιος οικοδόμος σκοτώθηκε από ισραηλινά πυρά – Προσπαθούσε να εισέλθει στο Ισραήλ για να βρει δουλειά Μιανμάρ: Έκρηξη σε αποθήκη με εκρηκτικά για ορυχεία – Τουλάχιστον 45 νεκροί Δούκας προτρέπει τον Ανδρουλάκη για συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον πρώτο σε ποσοστά Έρευνα ΕΚΤ: Το «διπλό τραύμα» των γεωπολιτικών κρίσεων στην καταναλωτική εμπιστοσύνη – Τι ισχύει στην Ελλάδα Άρσεναλ: Χιλιάδες κόσμου στην παρέλαση της πρωταθλήτριας Αγγλίας – Στήριξη στον Γκάμπριελ (vids+pics) Σκάνδαλο αλά… ΟΠΕΚΕΠΕ σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς: Απάτη ως 1 εκατ. ευρώ με κοινοτικά κονδύλια Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για να λαμβάνεις τα νέα του Archetype στο email σου! Το Mont Parnes είναι ένα εμβληματικό κτήριο, έργο ζωής του αρχιτέκτονα Π.
Μυλωνά, που ακόμα και σήμερα εκπέμπει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του. Το βουνό της Πάρνηθας κυριαρχεί στο αττικό τοπίο ρίχνοντας τη σκιά του στο λεκανοπέδιο. Είναι ένας προορισμός κοντά στην Αθήνα, που δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους της να ζήσουν στιγμές στο βουνό, στον ελεύθερο χρόνο τους. Ανεβαίνοντας κανείς στο βουνό, θα συναντήσει πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται εκεί για διαφορετικού είδους δραστηριότητες. Λυκόπουλα και προσκόπους, ορειβάτες, πεζοπόρους με σπορ ρούχα, οικογένειες που κάνουν πικνίκ, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να δει καλοντυμένα ζευγάρια ή και μεμονωμένους ανθρώπους που επισκέπτονται το καζίνο.
Το Mont Parnes διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εικόνα της Πάρνηθας όταν κάποιος την προσεγγίζει από τη λεωφόρο Πάρνηθας. Χαρακτηριστικός είναι ο βραδινός φωτισμός που το κάνει ορατό από κάθε σημείο της Αττικής. Το ξενοδοχείο συνδύασε το όνομά του με την “καλή κοινωνία” και την τουριστική ποιοτική ανάπτυξη. Η έκφραση «πάμε βουνό» άρχισε να γίνεται συνθηματικό για την επίσκεψη στο καζίνο. Με το πέρασμα των ετών άλλαξε η κοινωνία, και αναπόφευκτα άλλαξε μαζί και το ξενοδοχείο, έχοντας την ίδια τύχη με τόσα άλλα δημόσια κτήρια αξιόλογης αρχιτεκτονικής. Το 1969 το Μοντ Παρνές παραχωρείται στον κύπριο επιχειρηματία Φρίξο Δημητρίου ο οποίος ξεκίνησε την μεταμόρφωση του από ένα εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο σε καζίνο για τους Αθηναίους.
Στις 5 Φεβρουαρίου του 1971 όλα ήταν έτοιμα για τη λειτουργία τους και μάλιστα την πρώτη βραδιά στα εγκαίνια του, πήγαν να παίξουν στη ρουλέτα 2.000 Αθηναίοι. Από τότε έμεινε και η έκφραση «Πάμε βουνό» που έλεγαν οι τζογαδόροι για να πάνε στο καζίνο.
Φτάνοντας στους πρόποδες της Πάρνηθας η εικόνα του βουνού είναι επιβλητική, με την υψηλότερη κορυφή του, την Καραβόλα, να έχει υψόμετρο 1.413 μ. Σε υψόμετρο 1.078 μ. κάνει την εμφάνισή του ο κτηριακός όγκος του Mont Parnes με τα γαιώδη και σκούρα χρώματά του, δίνοντας την αίσθηση ότι προσγειώθηκε μόλις στο βουνό. Για να φτάσουμε στο ξενοδοχείο έχουμε δύο τρόπους: ή να ακολουθήσουμε το οδικό δίκτυο ή να χρησιμοποιήσουμε το τελεφερίκ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1973. Σήμερα το Mont Parnes cas φρουτάκια τυχερά παιχνίδια μετράει 58 χρόνια ζωής, 58 χρόνια με συνεχείς αλλαγές και συνεχή υποβάθμιση των κτηριακών του υποδομών.
Εγκαινιάστηκε το 1961 και είναι έργο του αρχιτέκτονα Παύλου Μυλωνά, που αφιέρωσε πολύ από τον χρόνο του για τον σχεδιασμό αυτού του ξενοδοχείου. Ας πιάσουμε όμως τον μίτο της Αριάδνης από την αρχή. Ιστορική ανασκόπηση του ΕΟΤΗ Ελλάδα είναι μια χώρα με σημαντικά έσοδα από τον τουρισμό, φιγουράροντας στις πρώτες θέσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Το 1927 διαπιστώθηκε η ανάγκη να δημιουργηθεί ένας δημόσιος φορέας που θα είχε ως αντικείμενό του τον τουρισμό και έτσι το 1929 ιδρύθηκε ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (Ε.Ο.Τ). Ο νέος φορέας με ευρωπαϊκές επιρροές, μπήκε δυναμικά στο προσκήνιο με τη δημιουργία νόμων που οργάνωναν τις ξενοδοχειακές υποδομές, την τουριστική ανάπτυξη των ιαματικών πηγών, καθώς και τη δημιουργία της σχολής τουριστικών επαγγελμάτων.
Ο Β' παγκόσμιος πόλεμος δημιούργησε σημαντικά προβλήματα και ουσιαστικά διέλυσε ό,τι είχε στηθεί σε σχέση με τον τουρισμό. Στη μεταπολεμική περίοδο και συγκεκριμένα το 1951 έχουμε την επανίδρυση του Ε.Ο.Τ., με αμερικανικές επιρροές αυτή τη φορά. Σε αυτή τη φάση ο Ε.Ο.Τ συνέταξε σχέδια με ορίζοντα δεκαετιών και κατασκευάστηκαν σημαντικά ξενοδοχεία και τουριστικά περίπτερα σε σχέδια σημαντικών αρχιτεκτόνων, όπως των Σφαέλλου, Πικιώνη, Βασιλειάδη, Κραντονέλλη, Κωνσταντινίδη κλπ. Η σχεδιαστική φιλοσοφία των αρχιτεκτόνων αυτών ήταν, οι επισκέπτες των ξενοδοχείων να βιώνουν τους χώρους τους σε συνδυασμό με τον ήλιο, τη θάλασσα, τη φύση και την ελληνική παράδοση σε ένα περιβάλλον διακριτικής πολυτέλειας. Το 1958 αποφασίζεται η αξιοποίηση της Πάρνηθας με τη δημιουργία ενός μεγάλου ξενοδοχείου πολυτελείας καθώς και άλλων βοηθητικών εγκαταστάσεων, με το Mont Parnes να είναι κομμάτι του σχεδίου αυτού. Για να μπει κάποιος μέσα έπρεπε να έχει μαζί του τη φορολογική του δήλωση ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι απαγορευόταν να εισέλθουν. Έναν χρόνο μετά δημιουργήθηκε και το τελεφερίκ για καλύτερη πρόσβαση στο χώρο. Το 1974 το ξενοδοχείο σταμάτησε τη λειτουργία του και στον χώρο του πλέον λειτουργούσε αποκλειστικά και μόνο, το καζίνο.
Δέκα χρόνια μετά το 1984 ο όμιλος του Δημητρίου κηρύχθηκε έκπτωτος και το ξενοδοχείο πέρασε εκ νέου στον ΕΟΤ. Το ξενοδοχείο υπέστη μεγάλες ζημιές από τον σεισμό της Πάρνηθας το 1999. Ο σεισμός προκάλεσε ρωγμές στο κτίριο, η βορειοδυτική πτέρυγα παρουσίασε απόκλιση από την κάθετο και το νυκτερινό κέντρο κατέρρευσε. Οι ζημιές από το σεισμό συνδυάστηκαν από κλοπές και την εγκατάλειψη του ξενοδοχείου. Σήμερα μεγάλο μέρος του κτιρίου που στεγάζεται το καζίνο έχει κηρυχθεί «διατηρητέο μνημείο». Από το 2003 το καζίνο της Πάρνηθας περιήλθε στην αμερικάνικη εταιρία Hyatt Regency.
Η είσοδος στο συγκρότημα γινόταν από τον βορρά μέσω ενός λεπτοκαμωμένου στεγάστρου με διάφανα κρύσταλλα, εμφανές beton και μεταλλικά υποστυλώματα. Μέσω αρκετών σκαλοπατιών βρισκόταν ο επισκέπτης στο κεντρικό χολ, που ήταν και η καρδιά του ξενοδοχείου. Τα φωτιστικά του χώρου ήταν χωνευτά στην οροφή, και κυριαρχούσαν τα χρώματα του βυσσινί, του καφέ, του γκρι καθώς και στοιχεία από δρυ. Το δάπεδο ήταν καλυμμένο από πράσινο μάρμαρο Τήνου με τετράγωνες λεπτομέρειες από ιβουάρ μάρμαρο. Μπαίνοντας στο χολ, στα αριστερά ήταν η reception σε μορφή γάμα, λιτή με δερμάτινες λεπτομέρειες και κρεμαστά φωτιστικά σε σειρά, και στα δεξιά το γραφείο γενικού τουρισμού και οι τηλεφωνικοί θάλαμοι. Το 2021 η μετοχική σύνθεση της εταιρίας που διαχειρίζεται το καζίνο μεταβλήθηκε και πλέον το καζίνο ανήκει κατά 49% στο δημόσιο και κατά 51% σε ξένη εταιρία. Μιλουτίνοφ: «Ένα στέμμα για τον Πειραιά μου και για τον Ολυμπιακό που ποτέ δεν τα παρατάει» (pics) Τραγωδία στην Πάτρα – Πώς συνέβη το τροχαίο δυστύχημα με νεκρούς πατέρα και γιο Παλαιστίνιος οικοδόμος σκοτώθηκε από ισραηλινά πυρά – Προσπαθούσε να εισέλθει στο Ισραήλ για να βρει δουλειά Μιανμάρ: Έκρηξη σε αποθήκη με εκρηκτικά για ορυχεία – Τουλάχιστον 45 νεκροί Δούκας προτρέπει τον Ανδρουλάκη για συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον πρώτο σε ποσοστά Έρευνα ΕΚΤ: Το «διπλό τραύμα» των γεωπολιτικών κρίσεων στην καταναλωτική εμπιστοσύνη – Τι ισχύει στην Ελλάδα Άρσεναλ: Χιλιάδες κόσμου στην παρέλαση της πρωταθλήτριας Αγγλίας – Στήριξη στον Γκάμπριελ (vids+pics) Σκάνδαλο αλά… ΟΠΕΚΕΠΕ σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς: Απάτη ως 1 εκατ. ευρώ με κοινοτικά κονδύλια Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για να λαμβάνεις τα νέα του Archetype στο email σου! Το Mont Parnes είναι ένα εμβληματικό κτήριο, έργο ζωής του αρχιτέκτονα Π. Μυλωνά, που ακόμα και σήμερα εκπέμπει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του. Το βουνό της Πάρνηθας κυριαρχεί στο αττικό τοπίο ρίχνοντας τη σκιά του στο λεκανοπέδιο. Είναι ένας προορισμός κοντά στην Αθήνα, που δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους της να ζήσουν στιγμές στο βουνό, στον ελεύθερο χρόνο τους. Ανεβαίνοντας κανείς στο βουνό, θα συναντήσει πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται εκεί για διαφορετικού είδους δραστηριότητες. Λυκόπουλα και προσκόπους, ορειβάτες, πεζοπόρους με σπορ ρούχα, οικογένειες που κάνουν πικνίκ, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να δει καλοντυμένα ζευγάρια ή και μεμονωμένους ανθρώπους που επισκέπτονται το καζίνο. Το Mont Parnes διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εικόνα της Πάρνηθας όταν κάποιος την προσεγγίζει από τη λεωφόρο Πάρνηθας. Χαρακτηριστικός είναι ο βραδινός φωτισμός που το κάνει ορατό από κάθε σημείο της Αττικής. Το ξενοδοχείο συνδύασε το όνομά του με την “καλή κοινωνία” και την τουριστική ποιοτική ανάπτυξη. Η έκφραση «πάμε βουνό» άρχισε να γίνεται συνθηματικό για την επίσκεψη στο καζίνο. Με το πέρασμα των ετών άλλαξε η κοινωνία, και αναπόφευκτα άλλαξε μαζί και το ξενοδοχείο, έχοντας την ίδια τύχη με τόσα άλλα δημόσια κτήρια αξιόλογης αρχιτεκτονικής. Φτάνοντας στους πρόποδες της Πάρνηθας η εικόνα του βουνού είναι επιβλητική, με την υψηλότερη κορυφή του, την Καραβόλα, να έχει υψόμετρο 1.413 μ. Σε υψόμετρο 1.078 μ.
κάνει την εμφάνισή του ο κτηριακός όγκος του Mont Parnes με τα γαιώδη και σκούρα χρώματά του, δίνοντας την αίσθηση ότι προσγειώθηκε μόλις στο βουνό. Για να φτάσουμε στο ξενοδοχείο έχουμε δύο τρόπους: ή να ακολουθήσουμε το οδικό δίκτυο ή να χρησιμοποιήσουμε το τελεφερίκ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1973. Σήμερα το Mont Parnes cas φρουτάκια τυχερά παιχνίδια μετράει 58 χρόνια ζωής, 58 χρόνια με συνεχείς αλλαγές και συνεχή υποβάθμιση των κτηριακών του υποδομών.
Εγκαινιάστηκε το 1961 και είναι έργο του αρχιτέκτονα Παύλου Μυλωνά, που αφιέρωσε πολύ από τον χρόνο του για τον σχεδιασμό αυτού του ξενοδοχείου. Ας πιάσουμε όμως τον μίτο της Αριάδνης από την αρχή.
Έτσι, έχουν μείνει στη ιστορία, αφού σήμερα δεν υπάρχουν πλέον, το «Μπλε σαλόνι», το «Υδραίικο σαλόνι», η «λίμνη με τα νούφαρα», το εστιατόριο με το επιβλητικό έργο του Μόραλη που σήμερα βρίσκεται στον ανακαινισμένο σταθμό του τελεφερίκ και το περίφημο νυχτερινό κέντρο που από μόνο του αποτελούσε επιτομή της μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Ο Μυλωνάς, σαν γνήσιος ορειβάτης που ήταν, μερίμνησε για ειδικό χώρο των εκδρομέων, με ανάλογη διακόσμηση, στην ανατολική πλευρά του συγκροτήματος. Ξεκίνησε τον σχεδιασμό έχοντας κάποιες αρχές στο μυαλό του ως βάση: οι χώροι του νέου πολυτελούς ξενοδοχείου έπρεπε να είναι άνετοι και φιλόξενοι, καθώς και να μπορούν να εξυπηρετούν 3.000 άτομα το καλοκαίρι και 1.500 το χειμώνα. Η τοποθεσία στη κορυφή Μαυροβούνι επιλέχτηκε από τον αρχιτέκτονα σε συνεργασία με τον Ε.Ο.Τ., λόγω της εκπληκτικής θέας που διαθέτει. Αρχιτεκτονική μελέτη Το ξενοδοχειακό συγκρότημα αποτελούνταν από το κεντρικό κτήριο που εκτεινόταν σε τρεις ορόφους, τη δυτική πτέρυγα υπνοδωματίων, την πτέρυγα των εκδρομέων και το νάιτ κλαμπ στα ανατολικά καθώς και τον χώρο της πισίνας στα νότια. Ιστορική ανασκόπηση του ΕΟΤΗ Ελλάδα είναι μια χώρα με σημαντικά έσοδα από τον τουρισμό, φιγουράροντας στις πρώτες θέσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Το 1927 διαπιστώθηκε η ανάγκη να δημιουργηθεί ένας δημόσιος φορέας που θα είχε ως αντικείμενό του τον τουρισμό και έτσι το 1929 ιδρύθηκε ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (Ε.Ο.Τ). Ο νέος φορέας με ευρωπαϊκές επιρροές, μπήκε δυναμικά στο προσκήνιο με τη δημιουργία νόμων που οργάνωναν τις ξενοδοχειακές υποδομές, την τουριστική ανάπτυξη των ιαματικών πηγών, καθώς και τη δημιουργία της σχολής τουριστικών επαγγελμάτων. Ο Β' παγκόσμιος πόλεμος δημιούργησε σημαντικά προβλήματα και ουσιαστικά διέλυσε ό,τι είχε στηθεί σε σχέση με τον τουρισμό. Στη μεταπολεμική περίοδο και συγκεκριμένα το 1951 έχουμε την επανίδρυση του Ε.Ο.Τ., με αμερικανικές επιρροές αυτή τη φορά. Σε αυτή τη φάση ο Ε.Ο.Τ συνέταξε σχέδια με ορίζοντα δεκαετιών και κατασκευάστηκαν σημαντικά ξενοδοχεία και τουριστικά περίπτερα σε σχέδια σημαντικών αρχιτεκτόνων, όπως των Σφαέλλου, Πικιώνη, Βασιλειάδη, Κραντονέλλη, Κωνσταντινίδη κλπ. Η σχεδιαστική φιλοσοφία των αρχιτεκτόνων αυτών ήταν, οι επισκέπτες των ξενοδοχείων να βιώνουν τους χώρους τους σε συνδυασμό με τον ήλιο, τη θάλασσα, τη φύση και την ελληνική παράδοση σε ένα περιβάλλον διακριτικής πολυτέλειας. Το 1958 αποφασίζεται η αξιοποίηση της Πάρνηθας με τη δημιουργία ενός μεγάλου ξενοδοχείου πολυτελείας καθώς και άλλων βοηθητικών εγκαταστάσεων, με το Mont Parnes να είναι κομμάτι του σχεδίου αυτού. Τον σχεδιασμό αυτής της αξιοποίησης ανέλαβε προσωπικά ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κωνσταντίνος Καραμανλής, που ονειρευόταν το Mont Parnes να γίνει πρότυπο για τον ελληνικό τουρισμό. Το ξενοδοχείο καταλαμβάνει έκταση οκτώ στρεμμάτων και περιβάλλεται από έκταση οκτακοσίων στρεμμάτων, όπου υπολογιζόταν να ανεγερθούν οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις (μπανγκαλόου, εστιατόρια, ένα μικρό υπαίθριο θέατρο, καθώς και αθλητικές εγκαταστάσεις). Τελικά, η εξέλιξη της ιστορίας άφησε τον συνολικό σχεδιασμό στα χαρτιά, αλλά δημιουργήθηκε ένα ιδιαίτερο αρχιτεκτόνημα. Το μεγαλεπήβολο αυτό έργο ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Π. Μυλωνά, ο οποίος το 1936 ήταν από αυτούς που κατασκεύασαν το καταφύγιο Μπάφι στην Πάρνηθα, όταν ακόμα δεν υπήρχε το οδικό δίκτυο. Ο Μυλωνάς, με το που του έγινε η ανάθεση το 1958, προχώρησε στη δημιουργία μιας ομάδας καλλιτεχνών που στη συνέχεια θα μελετούσαν το σύνολο του έργου, ακόμα και της πιο μικρής λεπτομέρειας [1]. Την εποχή εκείνη ο Μυλωνάς ήταν καθηγητής της Α.Σ.Κ.Τ και κινούνταν σε έναν κύκλο πνευματικών ανθρώπων, οι οποίοι άμεσα ή έμμεσα τον επηρέασαν και στη δουλειά του. Ο Μυλωνάς επιθυμούσε να σχεδιάσει ένα ξενοδοχείο που θα διαδραμάτιζε τον ρόλο της προέκτασης της ιδιωτικής κατοικίας και θα προσέφερε ψυχική ανάταση σε ένα πλαίσιο υψηλής αρχιτεκτονικής και διακοσμητικής ποιότητας. Ο αρχιτέκτονας, με επιρροές από το international style και τον υστερομοντερνισμό, προσπάθησε και το κατάφερε, να συνδυάσει τη μοντέρνα διεθνή τάση με την ελληνικότητα και τη λαϊκή έκφραση, δημιουργώντας ένα κτήριο πρότυπο που τράβηξε τα βλέμματα της διεθνούς αρχιτεκτονικής κοινότητας.
Τον σχεδιασμό αυτής της αξιοποίησης ανέλαβε προσωπικά ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κωνσταντίνος Καραμανλής, που ονειρευόταν το Mont Parnes να γίνει πρότυπο για τον ελληνικό τουρισμό. Το ξενοδοχείο καταλαμβάνει έκταση οκτώ στρεμμάτων και περιβάλλεται από έκταση οκτακοσίων στρεμμάτων, όπου υπολογιζόταν να ανεγερθούν οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις (μπανγκαλόου, εστιατόρια, ένα μικρό υπαίθριο θέατρο, καθώς και αθλητικές εγκαταστάσεις). Τελικά, η εξέλιξη της ιστορίας άφησε τον συνολικό σχεδιασμό στα χαρτιά, αλλά δημιουργήθηκε ένα ιδιαίτερο αρχιτεκτόνημα. Το μεγαλεπήβολο αυτό έργο ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Π. Μυλωνά, ο οποίος το 1936 ήταν από αυτούς που κατασκεύασαν το καταφύγιο Μπάφι στην Πάρνηθα, όταν ακόμα δεν υπήρχε το οδικό δίκτυο.
Ο Μυλωνάς, με το που του έγινε η ανάθεση το 1958, προχώρησε στη δημιουργία μιας ομάδας καλλιτεχνών που στη συνέχεια θα μελετούσαν το σύνολο του έργου, ακόμα και της πιο μικρής λεπτομέρειας [1]. Την εποχή εκείνη ο Μυλωνάς ήταν καθηγητής της Α.Σ.Κ.Τ και κινούνταν σε έναν κύκλο πνευματικών ανθρώπων, οι οποίοι άμεσα ή έμμεσα τον επηρέασαν και στη δουλειά του. Ο Μυλωνάς επιθυμούσε να σχεδιάσει ένα ξενοδοχείο που θα διαδραμάτιζε τον ρόλο της προέκτασης της ιδιωτικής κατοικίας και θα προσέφερε ψυχική ανάταση σε ένα πλαίσιο υψηλής αρχιτεκτονικής και διακοσμητικής ποιότητας. Ο αρχιτέκτονας, με επιρροές από το international style και τον υστερομοντερνισμό, προσπάθησε και το κατάφερε, να συνδυάσει τη μοντέρνα διεθνή τάση με την ελληνικότητα και τη λαϊκή έκφραση, δημιουργώντας ένα κτήριο πρότυπο που τράβηξε τα βλέμματα της διεθνούς αρχιτεκτονικής κοινότητας. Στους κοινόχρηστους χώρους του ισογείου χωροθέτησε σαλόνια και χώρους ξεκούρασης, με διαφορετική θεματολογία το καθένα. Στους κοινόχρηστους χώρους του ισογείου χωροθέτησε σαλόνια και χώρους ξεκούρασης, με διαφορετική θεματολογία το καθένα. Έτσι, έχουν μείνει στη ιστορία, αφού σήμερα δεν υπάρχουν πλέον, το «Μπλε σαλόνι», το «Υδραίικο σαλόνι», η «λίμνη με τα νούφαρα», το εστιατόριο με το επιβλητικό έργο του Μόραλη που σήμερα βρίσκεται στον ανακαινισμένο σταθμό του τελεφερίκ και το περίφημο νυχτερινό κέντρο που από μόνο του αποτελούσε επιτομή της μοντέρνας αρχιτεκτονικής.
Η αντιπολίτευση άρχισε να μιλάει για ένα «έκτρωμα» που έχει γίνει ο «παράδεισος των καρχαριών του πλούτου» και για το «παλάτι που έχτισε ο Καραμανλής με το αίμα του λαού». Και φτάνουμε στο 1967, την μαύρη περίοδο της χούντας. Πεδίον δόξης λαμπρό για τους συνταγματάρχες των τόσων σκανδάλων που ρήμαξαν την οικονομία. Ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΕΟΤ, Μιχάλης Μπαλόπουλος (που έμεινε στην ιστορία για το τεράστιο σκάνδαλο με τα κρέατα της Αργεντινής) σκέφτηκε την μετατροπή του ξενοδοχείου σε καζίνο, ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια που δόθηκε χωρίς αποτελέσματα η διεύθυνση του, στον Απόστολο Δοξιάδης της «Μεγάλης Βρετανίας». Το 1969 το Μοντ Παρνές παραχωρείται στον κύπριο επιχειρηματία Φρίξο Δημητρίου ο οποίος ξεκίνησε την μεταμόρφωση του από ένα εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο σε καζίνο για τους Αθηναίους.
Στις 5 Φεβρουαρίου του 1971 όλα ήταν έτοιμα για τη λειτουργία τους και μάλιστα την πρώτη βραδιά στα εγκαίνια του, πήγαν να παίξουν στη ρουλέτα 2.000 Αθηναίοι. Από τότε έμεινε και η έκφραση «Πάμε βουνό» που έλεγαν οι τζογαδόροι για να πάνε στο καζίνο. Για να μπει κάποιος μέσα έπρεπε να έχει μαζί του τη φορολογική του δήλωση ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι απαγορευόταν να εισέλθουν. Έναν χρόνο μετά δημιουργήθηκε και το τελεφερίκ για καλύτερη πρόσβαση στο χώρο. Το 1974 το ξενοδοχείο σταμάτησε τη λειτουργία του και στον χώρο του πλέον λειτουργούσε αποκλειστικά και μόνο, το καζίνο.
Δέκα χρόνια μετά το 1984 ο όμιλος του Δημητρίου κηρύχθηκε έκπτωτος και το ξενοδοχείο πέρασε εκ νέου στον ΕΟΤ. Το ξενοδοχείο υπέστη μεγάλες ζημιές από τον σεισμό της Πάρνηθας το 1999. Ο σεισμός προκάλεσε ρωγμές στο κτίριο, η βορειοδυτική πτέρυγα παρουσίασε απόκλιση από την κάθετο και το νυκτερινό κέντρο κατέρρευσε. Οι ζημιές από το σεισμό συνδυάστηκαν από κλοπές και την εγκατάλειψη του ξενοδοχείου. Σήμερα μεγάλο μέρος του κτιρίου που στεγάζεται το καζίνο έχει κηρυχθεί «διατηρητέο μνημείο». Ο Μυλωνάς, σαν γνήσιος ορειβάτης που ήταν, μερίμνησε για ειδικό χώρο των εκδρομέων, με ανάλογη διακόσμηση, στην ανατολική πλευρά του συγκροτήματος. Ξεκίνησε τον σχεδιασμό έχοντας κάποιες αρχές στο μυαλό του ως βάση: οι χώροι του νέου πολυτελούς ξενοδοχείου έπρεπε να είναι άνετοι και φιλόξενοι, καθώς και να μπορούν να εξυπηρετούν 3.000 άτομα το καλοκαίρι και 1.500 το χειμώνα. Η τοποθεσία στη κορυφή Μαυροβούνι επιλέχτηκε από τον αρχιτέκτονα σε συνεργασία με τον Ε.Ο.Τ., λόγω της εκπληκτικής θέας που διαθέτει. Αρχιτεκτονική μελέτη Το ξενοδοχειακό συγκρότημα αποτελούνταν από το κεντρικό κτήριο που εκτεινόταν σε τρεις ορόφους, τη δυτική πτέρυγα υπνοδωματίων, την πτέρυγα των εκδρομέων και το νάιτ κλαμπ στα ανατολικά καθώς και τον χώρο της πισίνας στα νότια. Η είσοδος στο συγκρότημα γινόταν από τον βορρά μέσω ενός λεπτοκαμωμένου στεγάστρου με διάφανα κρύσταλλα, εμφανές beton και μεταλλικά υποστυλώματα. Μέσω αρκετών σκαλοπατιών βρισκόταν ο επισκέπτης στο κεντρικό χολ, που ήταν και η καρδιά του ξενοδοχείου.
| Έτος | Βραβείο / Διάκριση | Φορέας Απονομής | Κατηγορία |
|---|---|---|---|
| 2025 | Καλύτερο Καζίνο Νότιας Ευρώπης | World Casino Awards | Υποδομές & Υπηρεσίες |
| 2024 | Χρυσή Σφραγίδα Ασφαλείας | ΕΛ.ΑΣ. & EGR | Ασφάλεια & Επενδύσεις |
| 2023 | 5 Αστέρια για το La Belle Époque | Gourmet Guide | Εστίαση |
| 2022 | Πιο Καθαρό Καζίνο | Casino Hygiene International | Υγιεινή & Καθαριότητα |
Τα φωτιστικά του χώρου ήταν χωνευτά στην οροφή, και κυριαρχούσαν τα χρώματα του βυσσινί, του καφέ, του γκρι καθώς και στοιχεία από δρυ. Το δάπεδο ήταν καλυμμένο από πράσινο μάρμαρο Τήνου με τετράγωνες λεπτομέρειες από ιβουάρ μάρμαρο. Μπαίνοντας στο χολ, στα αριστερά ήταν η reception σε μορφή γάμα, λιτή με δερμάτινες λεπτομέρειες και κρεμαστά φωτιστικά σε σειρά, και στα δεξιά το γραφείο γενικού τουρισμού και οι τηλεφωνικοί θάλαμοι.